เด็กไทยกับชีวิตแลกเปลี่ยนในต่างแดน

 

นางสาว เพ็ญอาภา องค์ไพบูลย์ โรงเรียน สาธิตมศว.ประสานมิตร สายมัธยม

ได้เข้าร่วมโครงการแลกเปลี่ยน ที่ประเทศอเมริกา

 

       เหตุผลที่ตัดสินใจเข้าร่วมโครงการแลกเปลี่ยน

  • อันดับแรกคืออยากฝึกภาษา และอยากหาประสบการณ์คะ

 

      ประสบการณ์/ความประทับใจที่ได้รับกลับมา

  • ถ้าเรื่องของภาษาก็ดีขึ้นอยู่แล้ว เพราะต้องพูด เขียน อ่านทุกวันอยู่แล้ว แต่ที่สำคัญที่สุดคงเป็นมิตรภาพของคนที่โน่น เราไปอยู่ประเทศมหาอำนาจ และเราไม่รู้จักใคร ตอนนั้นประหม่ามาก และตอนที่บินไปหาโฮสก็ตื่นเต้น เพราะไม่เคยคุยกันเลย เนื่องจากโฮสไม่ค่อยมีเวลา แต่พอไปถึงเขาก็เข้ามากอดเรา ถามว่าเหนื่อยไหม ทำให้เราน้ำตาไหลเลยนะ รู้สึกอบอุ่นมาก และตลอด 1ปี จะอยู่กับโฮสแม่ตลอด รู้เลยว่าเขารักเรา อย่างหนูเป็นคนขี้หนาว โฮสแม่ก็ไปหาซื้อเตียงใหม่ที่ปรับอุณหภูมิได้ มันแบบอึ้งเลยนะ ไม่คิดว่าเขารักเรามากขนาดนั้นเลยหรอ และก็มีอีกหลายเรื่องอย่างไปส่งโรงเรียนทุกวัน และธรรมดาบ้านเขาไม่มีเน็ต แต่เขาก็ไปต่อเน็ตให้เราถึงแม้ว่ามันจะช้า แต่ก็รับรู้ได้ว่าเขาอยากทำให้เราจริง และเพื่อน มีคนหนึ่งที่สินทที่สุดเหมือนเขาก็แชร์อะไรให้เราฟังมาก เขาเป็นคนฟิลิปปินส์ และมาอยู่5ปีแล้ว เขาจะเข้าใจเรามากที่สุด ก็เลยทำให้สนิทกันสนิททั้งบ้าน เพราะบ้านอยู่ใกล้กันได้แต่ความทรงจำที่ดีกลับมา แต่ร้ายๆก็มีนะ แต่ดีๆมันกลบมากกว่า

 

แล้วประสบการณ์ร้ายๆล่ะ

  • คืออาทิตย์แรกต้องไปนอนบ้านลูกสาวของโฮส ซึ่งเป็นเมืองที่คนดำอยู่ บ้านเขามีลูกชายที่เป็นโรคไฮเปอร์ และห้องน้ำมีอุจจาระเยอะมาก ที่อยู่นอกโถ แบบความรู้สึกตอนนั้นแย่มาก อยู่เมืองไทยไม่เคยเจอ ห้องนอนก็เป็นห้องเก็บของ และห้องที่ติดกันเป็นห้องที่เขาเลี้ยงพังพอน และมันก็อึๆๆ ฉี่ๆๆ แล้วเขาก็ไม่เช็ด มันเหม็นมาก และมีงานแต่งงานที่ลูกของโฮสเป็นเพื่อนเจ้าสาว เราก็ต้องทำอาหารในครัวกับโฮสแม่แค่2คน ซึ่งเหนื่อยมาก เพราะเขาไม่มีเงินจ้าง เลยไม่มีคนช่วยต้องทำอาหารเลี้ยงคน 200คน ก็ร้องไห้นะว่าเรามาทำอะไร แต่ก็คิดนะว่าเดี๋ยวเราก็ผ่านไปได้ แต่เราก็บอกโฮสแม่นะว่าเราร้องไห้ เขาก็ขอโทษแล้วก็ไปบอกลูกเขา ลูกเขาก็ดีนะ ก็เห็นว่าเราเป็นน้องสาว

 

ปัญหาเรื่องภาษา

  • ไม่ค่อยมีปัญหาเท่าไหร่ พอได้บ้างอยู่แล้ว เพราะก่อนไปก็มีการเช็คภาษาของเราอยู่แล้ว และพอไปมันต้องพูด อ่าน เขียน ทุกๆวัน ส่วนในห้องเรียนก็ต้องพยายามอ่าน พยายามทำงาน แต่การเรียนที่โน่นง่ายกว่าไทยนะ เพราะส่วนใหญ่เป็นการปฏิบัติ เช่น มีวิชาเกี่ยวกับเด็ก พอจะจบเขาก็ให้เราไปเลี้ยงเด็กจริงๆ ซึ่งก็สนุกดีเป็นประสบการณ์ที่ดีมากๆ

 

คิดถึงที่บ้านบ้างไหม

  • มีแน่อยู่แล้ว ตอนแรกร้องไห้นะ เพราะยังไม่มีเพื่อนที่สนิทกัน ก็เลยไม่ได้ไปไหน เสาร์-อาทิตย์ก็อยู่บ้าน โฮสแม่ก็ไม่ไป ช็อปกับเราหรอกเพราะเขาแก่แล้ว แต่ก็ได้คุยกับที่บ้านตลอดนะ พ่อแม่ก็จะบอกว่าเข็มแข็งนะ เราเลือกเองก็ต้องอยู่ให้ได้ แต่ก็เป็นแค่ช่วงแรกๆนะ แต่พอมีเพื่อนสนิทก็เริ่ม แฮงก์เอาท์ ก็สนุกนะ แต่ที่โน่นมีข้อจำกัดว่าต้อง 18ปีถึงจะกินเบียร์ได้ ซึ่งเด็กแลกเปลี่ยน เขาจะห้ามกินเหล้า เพราะถ้าจับได้แล้วถึงตำรวจ เขาก็จะห้ามเข้าประเทศนี้อีก 10 ปี ปาร์ตี้ส่วนใหญ่จึงเป็นปาร์ตี้กับครอบครัวมากกว่า แบบทำแซนวิชง่ายๆกินกัน ปาร์ตี้ที่โน่นมีทุกอย่างเลยนะ ทั้งสิ่งเสพติด เซ็กส์ ซึ่งที่โน่นปล่อยอิสระมาก เพราะเขาคิดว่าทุกคนดูแลตัวเองได้

 

อยากกลับไปอีกไหม

  • อยากไปอีกมาก อยากไปเจอโฮส ตอนนี้ก็ยังติดต่อกันอยู่และเขาก็คิดถึงเรามาก โฮสเคยมาเที่ยวเมืองไทยด้วยนะ ก็พาเที่ยวโฮสชอบมาก ก็คิดว่าจะเก็บเงินไปเยี่ยมอยู่

 

ค่าใช้จ่าย

  • ประมาณ 350,000บาท กับ pocket money อีก 150,000บาท เพราะมีของน่าซื้อเยอะ และลดเยอะด้วย เช่น น้ำหอมก็จะลด 70% ซึ่งเยอะมาก ก็เลยซื้อมาฝากญาติๆ แต่โฮสก็จะมีออกให้เรานะ ก็จ่ายค่ากิน และโฮสก็จะได้ลดค่าภาษี 30%นะ ถ้ามีการรับเลี้ยงเด็ก

 

      ฝากอะไรถึงเพื่อนๆที่อยากจะไปมีประสบการณ์แบบนี้บ้าง

      - สำหรับเพื่อนๆที่อยากไปนะคะ ไม่ต้องตัดสินใจนานคะ ได้อะไรมากกว่าเงินที่เสียไปแน่นอน ประสบการณ์ที่เราไม่สามารถหาซื้อได้ในเมืองไทย

edit @ 25 Feb 2010 10:12:36 by teen teen

edit @ 2 Mar 2010 19:25:24 by teen teen

edit @ 2 Mar 2010 19:40:48 by teen teen

edit @ 5 Mar 2010 23:16:12 by teen teen

Comment

Comment:

Tweet